Short Way Down 2009

Hoe gek kan het allemaal lopen… Zo vlak voor het begin van de Short Way Down, iedereen helemaal opgeladen en volop gemotiveerd, krijgen we toch nog een tegenslag te verwerken. De Suzuki van Aad is stuk en kan niet op tijd gerepareerd worden. Het is te kort dag om nog een andere motor te organiseren. Die moet ook weer geprepareerd worden en dat gaat op deze korte termijn niet lukken. Uiteraard zijn er belangrijkere dingen in het leven als een ‘plezierritje’, maar toch…we hebben er met zijn allen naartoe geleefd en we zagen het helemaal zitten met ons team. We zullen Aad dan ook missen als we straks op weg zijn. Het is toch niet helemaal hetzelfde.
Natuurlijk gaan we er het beste van maken, het is ook weer niet het einde van de wereld, maar ja…als je er met z’n zessen (ooit waren er zelfs 7) al maanden mee bezig bent is het best even slikken.

Aad komt ons in ieder geval uitzwaaien in Rilland op maandagochtend en zal ervoor zorgen dat er foto’s en fillempies op de site komen. Misschien komt ie ons later, als we weer op de weg terug zijn, tegemoet rijden in Spanje en rijdt ie een stukkie met ons op. Zou erg leuk zijn! En we gaan zeker in de toekomst nog vaker samen rijden.

Tussen al mijn bagage vond ik toch nog een plekje om een paar stroopwafels mee te nemen. Motorfiets staat klaar met nieuwe banden,ketting,remblokken,luchfilter.Klaar voor zeker 10000 km trappelen. En straks midden in Marokko tijdens de theepauze is er tijd voor een stroopwafel. Laat de reis maar beginnen.
Nu vandaag nog duimen duimen duimen dat de V-strom van Aad op tijd gerepareerd is.

In navolging tot Tom, heb ik ook de boel even op de fiets geladen om te zien of het nog een beetje wil. Gewoon even voor de zekerheid, want ik heb wel vaker een flinke lading bij me gehad. Uiteraad de veer achter even hoger gezet en de bandenspanning opgekrikt. Na het beladen even een stukje gereden op de dijk en ook een stukje snelweg. Geen centje pijn. Je voelt wel dat ie wat zwaarder is dan normaal, maar het is niet zo dat ie niet meer de bocht om wil. Het motortje moet er wél wat harder aan trekken merk ik. Maar ja…ik heb maar 71Pk. Mijn oude K1100RS had er minder moeite mee. Zo ziet ie er uit met de volle bepakking:

Op de rechtervalbeugel zit een kleine jerrycan met benzine. Je weet maar nooit…
(meer…)

Hij is er klaar voor.
proef gereden.

klaar voor

Hier mijn nieuwe rubbertjes. Ik hoop dat ze niet teveel glijden en lek raken onderweg. Ze sturen goed.

Metzler Tourance achterband

Michelin Anakee2 voorband

Zo…de fiets is terug, nieuwe sloffen en een onderhoudsbeurt. Hij moet het gaan redden nu. Morgen ga ik nog eens het op laden testen zodat alles op de goeie plek komt. Ik heb nog overtrek handschoenen aangeschaft (je weet maar nooit) voor ‘The Rains’, als die al komen.

de bandjes

Stikjaloers natuurlijk op Wil, die zo’n mooi stuk gaas voor zijn radiator heeft. Dat kan ik ook! Ik had al maanden zo’n stuk racegaas liggen, maar ik ben te beroerd om dat even een keer te monteren. Koste me wel een paar sneetjes in mijn handen (wat is dat spul scherp!). Je moet er wat voor over hebben… Niet het mooiste dat er ooit geproduceerd is, maar het zit erop. Hopelijk heeft het nog effect ook.

Gaasje

In juni heb ik bij HyperPro mijn veren laten reviseren. Die waren namelijk zo’n beetje op. Mag ook wel na 135.000Km klappen opvangen.

Gereviseerde veren voor de RT

Gezien de leeftijd en waarde van de RT heb ik er niet voor gekozen om, zoals Oemoemenoe, volledig nieuwe HyperPro All-Singing-All-Dancing SuperSonic veren te kopen (ons bèn zuunig, toch?). Dus zijn ze gereviseerd en dat voelde al een heel stuk beter dan de uitgerekte exemplaren die erop zaten. Bovendien is bij de achterschokbreker de olie van het verstelmechanisme vervangen en aangevuld door dikkere olie. Er was in al die jaren wat olie weggelopen en zo kon de veer nauwelijks nog worden versteld.

Maar ja…dat was juni, en ik moest nog steeds een keer terug om de boel af te laten stellen. Er zijn niet zo gek veel instelmogelijkheden op de standaardveren, maar toch valt het niet mee voor een leek om het goed voor elkaar te krijgen. En de mannen van HyperPro zijn graag van dienst. Zo gezegd, zo gedaan. De demping is iets comfortabeler gezet, want die stond een beetje aan de straffe kant. Hier moet ik verder maar niet aan zitten. De hoogteverstelling moet ik straks als ik op pad ga (of iemand achterop neem) op maximaal zetten. Zoveel hoogte krijg je er toch niet bij, dus beter maximaal.

Even een stuk gereden – de banden moesten ingereden worden – en het voelt prima aan. Het lijkt inderdaad wel iets lekkerder te rijden, maar dat kan ook komen omdat ik er op ga letten. Nieuwe banden helpen dan ook wel. Ik ben benieuwd hoe het gaat bevallen in Marokko. De ContiTrail Attack heeft zich prima gehouden. Ik heb niets vreemds gemerkt aan het bochtengedrag van de motor. Voorlopig is het dus geen slechte keus gebleken.

Dit is eigenlijk zo’n beetje het laatste dat nog moest gebeuren aan de motor qua aanpassing/afstelling voor de Short Way Down gaat beginnen. Morgen nog een VRO voor de noodzakelijke rij-skills en volgende week met Aad een stukje toeren om te kijken hoe de brommers rijden met volle bepakking.

De KLV is klaar. Ik heb de radiatorcover erop zitten Ook een extra bescherming voor mijn oliekoeler en een grondplaat voor mijn carter.

Vandaag mijn KLV eens helemaal bepakt met alles wat ik mee wil nemen.
Tijdens het inpakken kwam ik erachter dat ik meer wilde meenemen dan mogelijk was. Tenslotte moet er ook gereden worden met de KLV. Toen alles op mijn motor zat even plaatsgenomen en het was net te doen.