Short Way Down 2009

Eindelijk m’n ouwe GSje in de dessert aan de tand kunnen voelen, heerlijk gevoel .

Desert Storm

Wat een schitterend land is Marokko, we zien elke dag het landschap langzaam aan veranderen in nog droger en nog eenzamer omgeving. Als we stoppen langs de wegen valt direct de stilte op. s´nachts natuurlijk de mooie sterrenhemels omdat er weinig straatverlichting is.

Morgen richting Marrakesh , volgens Peter van het Bikemotel is het deze week warmer dan normaal rond deze tijd. Zolang we rijden is het uit te houden , maar stoppen of langzaam voortgaan is echt niet om te harden in deze droge warme lucht. Na de middag is het of er een grote warme fohn van boven op je blaast.
In de schaduw 32grd, in de zon heb ik al temperatuurmeters boven de 60 zien staan. Vanaf nu gaan we weer langzaam naar het noorden dus hopen we op wat meer koelte. Ondanks dit gaan we gewoon door met wat begonnen is.
rijden , rijden en rijden door Marokko.
Salaam aleikum…

Na twee dagen lekker doorgereden te hebben ben ik nu weer thuis.
Ik voelde me niet op mijn gemak ik Marocco. Van het moment dat we drie uur moesten wachten bij de grensovergang bekroop mij een heel onbehaaglijk gevoel. Dit gevoel kon ik niet verklaren. Ik wist wel dat ik er iets mee moest doen. Ik voelde mij erg ongelukkig in Marocco. Na een nacht slecht geslapen te hebben moest ik sóchtends de knoop doorhakken. Nog een dag mee met de guy’s? En gokken dat het nare gevoel verdween? En als het niet verdween dan alsnog terug rijden met een exstra overnachting in mijn uppie in Marocco? Nee, dan maar de knoop doorhakken en terugrijden.
De terugreis was een ware belevenis. In één dag door Spanje knallen! Van Malaga langs Madid, naar Burgos en via San Sebasiaan Spanje uit. In Frankrijk kwam ik uitgeput aan. Aan Garmin vroeg ik om te zoeken naar een hotelletje voor de nacht. Het wasinmiddels 20 uur. Dan maar het hotel wat het dichtste bij is. Kamer met ontbijt 190 euries. Bad,douche,satijnen lakens, haha. Er kwamen twee hulpjes mijn koffers en tassen dragen. Mijn KLV 1000 stond tussen Bentleys, Mercedessen en een Ferrari. En ontbijt kreeg ik op bed.
Vanmorgen begonnen vanaf Bordeax naar nederland via Parijs en Lille. Pfff weer 1050 kliks.
Heb nu pijn aan mijn bips dus even een weekje geen KLV rijden. En volgend jaar??? Zeker met de motor op vacantie. Maar dan wel binnen EUROPA!

Jaja…dat was inderdaad schrikken vanmiddag. Waren we net een beetje bekomen van de schrik van de ziekte van Jan, maar die was inmiddels een beetje opgeknapt. Ik had net een kopje hete thee op, en dacht dat een flesje prik ook wel lekker was. Die goot ik dus snel erachter aan, en een paar minuten later lag ik op de grond. Toen ik na een kwartiertje de limonade in de plantenbak had gedumpt ging het weer beter en konde we de trip naar Ouarzazate hervatten. Maurice heeft zoals gewoonlijk weer veel foto’s gemaakt tijdens het rijden. Hier een voorproefjes. Morgen hebben we meer tijd en gaan we meer foto’s en verhalen plaatsen.

Kane zong er ooit over, en het zou net zo goed over de eerste etappe van de Short Way Down kunnen gaan. Na het emotionele afscheid in Rilland, waar Aad ook nog bij was, ging het richting België. Daar begon het al gauw te regenen… (meer…)

Zoals je ziet ben ik er klaar voor. Extra aangebracht een beide zijden 2 camp-tasjes. Voor nog een bidon en een lang touw in de kuip. Nog vier zandharingen erbij gekocht. De kleine schep moet nog een plekje vinden. Enneh…heb wel 40 tolly doekjes bij me.