De reis tot zover
By Mike_The_Bike. Filed in Belevenis, Reis |
Nu we eindelijk Internet hebben in Marokko is het tijd voor een kort verslag van de Short Way Down tot nu toe.
Laat me beginnen met te zeggen dat het ondanks de ontberingen, ziektes en andere tegenslagen het nog steeds een toptrip is.
De mensen zijn geweldig aardig en gastvrij, kinderen zwaaien als we door een dorpje komen en het landschap is soms adembenemend.Wat dat betreft valt het zeker niet tegen en kan ik het iedereen aanbevelen.
Een RT in de Desert
Na het lekkere eten bij Moeder The Bike, gingen we richting Almeria om met de nachtboot naar Melilla te gaan. Buiten bij de haven kwamen er nog een paar avonturiers bij ons staan die ook naar Marokko gingen. Eentje was Alex, een Schot op een Yamaha Tenere. Die gaat dus gewoon lekker in zijn eentje het avontuur aan.
In Melilla moesten we door de douane. De paspoorten en gezondheidscontrole ging snel, maar de tijdelijke invoer van de motoren organiseren duurde iets van 3 uur. Tsjaaa…welkom in Afrika zeggen ze dan… Goed, dat zijn van die dingen die erbij horen. Je erover opwinden heeft weinig nut, want zo gaat het hier nu eenmaal.
Vanuit Melilla gingen we op weg naar Guercif. In dat stadje konden we geen hotel vinden waar de motoren veilig konden staan. Er zou wel een bewaker zijn, maar we wilden de motoren niet voor de deur laten staan. Dus zijn we verder gereden en stopten we bij een benzinestation wat van een Nederlandse Marokkaan bleek (Rachid). Die zei dat we wel op het grasveldje bij zijn café mochten kamperen. Dat vonden wij prima, want het zag er prima uit en de motoren kondden redelijk beschut staan. Voor de nacht had hij bewaking, en die kwamen inderdaad echt met zaklamp elk half uur langs.
Tom wordt wakker
De volgende dag op pad richting Midelt. Onderweg in Missour lekker gelunched: vers geslachte schapen. Ze werden net gebracht en ze lekten nog een beetje na. Alleen word je een beetje gek van al die vliegen, maar goed…dat is hier nu eenmaal gewoon. Je er zo min mogelijk aan storen is het beste. Jan had in zijn gids een leuk hotel gezien in Midelt. We moesten wel 6 km offroad om er te komen, maar dat is voor ons bikkels geen probleem (toch?). Hotel was erg leuk, er liepen pauwen rond en we waanden ons echt in ‘Dakar’, want aan de stickers op de deur te zien zijn die daar ook nog eens geweest. ’s-avonds was er feest, dus dubbel genieten van de Marokkaanse dames die aan het dansen (en sjansen!) waren.
Na Midelt ging de reis via Er-Rachidia naar Arfoud. We trokken in een mooi hotel met zwembad. Later werd Jan ziek, wat al eerder gemeld is. Erg vervelend, maar gelukkig was onze Zeeuwse Bikkel de volgende dag weer opgeknapt. We konden de volgende dag dus gewoon weer op pad.
Na Arfoud was het op naar Ouarzazate, waar we een ‘afspraak’ hebben met Peter van Bikers Home, een offroad center met hotel en werkplaats. Onderweg kreeg ik mijn appelflauwte, waarvan ik gelukkig snel herstelde zodat we de tocht konden voortzetten. Nog lekker 90 km sturen door de passen. Geweldig mooi landschap.
Het Bikers Home is echt een ‘home’; een mooi groot huis waar wij de beschikking hebben over 2 ruime slaapkamers en een lounge ruimte. Het avondeten was geweldig verzorgd door de vrouw van Peter, Zineb. Er waren nog 2 Schotse avonturiers die met Peter een paar dagen de Sahara in zijn geweest.
Vandaag (13 oktober) houden we een rustdag, en chillen we wat in en rond het Home. Morgen gaan we op weg naar Marrakech en daarna richting de watervallen van weet ik wie…
vrijdag, oktober 16th 2009 at 11:05 |
Weer een BMW die dessert proef is. Ook jij mike ga door met de verslaggeving, geweldig om het mee te kunnen beleven allemaal. gr GSjos
donderdag, oktober 15th 2009 at 00:16 |
Leuke ervaring Mike, een stuk woestijn pakken met je RT. Volgens mij hebben ze je wakker gemaakt Tom
dinsdag, oktober 13th 2009 at 19:52 |
geweldige fotoos ik geniet:)
goeie reis morgen allemaal .. take care en tot horens.
Jeanette