Alvast een teaser trailer van Short Way Down 2009, The Movie. In cinema’s across Europe this winter… 
zo jongens ,deze site is nog niet af of??
2010 staat al weer op stapel….weer een grote tour.
we houden jullie op de hoogte wanneer en waarheen.
we zijn nou eenmaal motorgek , het is er warm en stoffig.
dat weet ik nu dus al.
en we gaan meer tent campen doen ,in the bush .
ieee aaahh
Tja, wat zal ik zeggen…sta nog steeds positief tegen over Marokko. Ik zou dingen anders doen de volgende keer: zekers.
Maar eerst mijn ervaring:
Het is een geweldig land met hele stukken best mooie wegen. Niet echt voor de snelle jongens denk maar dat vult ieder zelf in. Ik reed op een Versys 2008 en die was goed voor deze taak uitgerust. De machine deed het prima, al liet de piloot hem 1 keer vallen. De Gobi koffers zijn perfect voor dit soort trips; wel zwaar, maar bevallen me erg goed. Ik gebruik ze ook voor mijn werk. Verder een gekregen topcase. Een oud ding, maar toch. Een tanktasje van Moto Detail, en twee kleine tasjes met frubbel
spul zoals 2 bacho’s, wat sleuteltroep, draad, multimeter enz enz.
De fiets was wel kontzwaar en wipte snel met het wieltje los van de grond. Snel bochtenwerk ging echt niet, vooral op grind wilde het voorwiel nog wel eens uitbreken. We hebben de vering nog veranderd, maar dit hielp niet echt veel. De slaapzak en tent had ik in een Hiko zak mee; ging prima.
En ja…het land: erg veel tegenstellingen. Soms rij je op een dorre vlakte en denk je hier woont geen kip, dan ineens zie je een kloof en beneden wonen de mensen in een
groene wereld als er maar water is. Je hebt er erg arm en erg rijk; de handel speelt zich vaak af in een soort bazaar achtige hokjes van net een paar meter groot. En gaat soms heftig tot raar met veel geschreeuw. Een keer liep Maurice en ik (op bierjacht) langs een handgemeen met wel een heel groot steekwapen…helemaal gek die lui.
Het eten vond ik een drama ben dan ook erg afgevallen ,alleen de vliegen hadden meer massa dan het eten…vreselijk. Koffie was prima daar ,en de boy’s mochten de thee wel. Hotel koste soms een drol en soms iets meer; erg voordellig. Campings: stel je er niks bij voor, maar wel leuk als je van avontuur houdt. We hebben 1 keer echt wild gekampeerd en moet zeggen: vond het prachtig, mooi kampvuur er bij en een pilske…super.
De wegen waren erg slecht soms, of gewoon pleite. Men doet wel zijn best om doorgaande wegen goed te houden, maar zodra je richting een klein dorp gaat verwacht dan maar een soort ezels pad of hobbelweg met zand en gravel. En warm, dat is mij eigenlijk erg tegen gevallen. Ik dacht dat het in oktober koeler zou zijn.
De mooiste plek vond ik de watervallen van Ouzoud, echt prachtig. En je zou er kunnen slapen in een soort grot of een bruine tent. Het is er heerlijk koel. Om er te komen viel niet mee over een ezels pad naar beneden klimmen. Gelukkig lig er sinds drie jaar aan de overkant een trap die 608 treden heeft. En hoe hoger je komt hoe warmer het weer wordt, dus zeker water mee.
Het land heeft veel prachtige kleuren van rode heuvels tot groen en vele tinten er tussen. En een stof overal, niet normaal meer soms. En ja als je dan achter rijdt ben je er klaar mee hè…stof happen.
Zou ik weer gaan? Ja en dan een stuk dieper en alleen kamperen. Lekker vrij daar en met een groepje gewoon veillig hoor. Maar wel een maand later en misschien een week langer.
Ik had fijne gezellen op deze trip:
oase
Het is blijkbaar toch allemaal goed gegaan met mijn GPS loggertje. Het leek erop dat we de route niet uit het apparaatje kregen, maar dat ligt blijkbaar aan de laptop of Windows 7. Op de PC thuis heb ik het kleinnood uitgelezen en de logs van de Marokko tour op een eigen pagina geplaatst. Later komen daar wat uitgebreidere reisverslagen op. Klik op het tabblad ‘Reisverslag‘. Nu moet je het nog even doen met Google Maps, maar weer wél met hoogte- en snelheidskaarten erbij.
Zo boy’s…ik ben ook weer home. Na 7.327 km volgens mijn teller, maar die zit op een Japanse ezel, dus die tellen minder.
Voor herhalen vatbaar, jazeker; maar niet naar zo’n land. Het was een fijne reis met goeie reisgezellen en het ging om de reis hè: het met de brommers rondtoeren. Nou, dit komt wel in de buurt hè? In één woord super! Wel afzien soms, maar kan het iedereen aanraden om eens zo’n trip te doen.
nou…foto’s volgen nog!
Tom moet nog een stukkie, maar Jan en Mike zijn veilig thuis gekomen. In Noord-Frankrijk splitste de groep zich in vanwege de verschillende bestemmingen. Mike ging richting Gent en de Tom reed met Jan mee naar Goes, dus die moeten dan een andere kant op. Rond Antwerpen was het bal wat files betreft. In Marokko zijn geen files, hooguit een file van schapen, maar dat noemen ze dan een kudde. Ook een oplossing De A27 stond zoals vanouds ook redelijk vol, maar uiteindelijk kon ik rond 16:45 mijn motor op zijn oude bekende plekje bij mijn huis zetten. Spullen afgeladen en binnen neergepletterd en eerst een heerlijke douche genomen. Die spullen komen later wel.
Eens kijken bij wie ik vanavond kan klaplopen om een warme hap. Misschien wordt het de Chinees…die is altijd thuis…
De Short Way Down 2009 is dus bijna (totdat Tom veilig thuis is) ten einde. De komende dagen komen er waarschijnlijk nog wat afsluitende opmerkingen van de verschillende leden. De komende weken gaan we het foto- en filmmateriaal verzamelen en uitzoeken. Het mooiste spul komt hier op de site te staan en voor onszelf willen we een mooi boekje maken als herinnering aan deze geweldige tocht. Want dat was het! Ik heb overigens in totaal zo’n 7.700Km gereden…
Ze maken van alles mee onderweg, In Spanje een hotel zonder dekens in een koude nacht, heel slecht weer in Frankrijk, elkaar uit het oog verliezen terwijl Jan en Mike hun regenpak aantrekken fietst Tom gewoon door in de plensbui en zijn ze elkaar kwijtgeraakt, domme pech … Mike en Jan zitten in een ander hotel dan Tom in de buurt van Tours, maar ze vinden elkaar weer vandaag bij de tweede rotonde dus de thuisreis maken ze verder samen.
Fijn dat je veilig thuis bent Maurice. Prachtige fotoos en filmpjes en wat een slechte wegen. Goede reis verder mannen en misschien tot zaterdag.
Laatst dag door Marokko weer ander landschap weer nieuwe dingen te zien lekker sturen was er effe niet bij gezien het weg dek
Zoals Maurice en Jeanette al hebben bericht, zijn we bezig aan de terugweg. Inmiddels zijn de 3 bikkels Jan, Tom en Mike aangeland in het wereldberoemde Mirande de Ebro. Dat is vlakbij de Franse grens. Morgen verder en we verwachten vrijdagavond weer tuus te zijn.
The Short Way Down is ten einde, The Short Way Back is in volle gang. Op dit moment ligt Tom lekker in bad te weken en bij te komen van een koude etappe…met een pilsje natuurlijk…
De rest wilde nog graag voor de terug reis nog een paar daagjes rustig aan doen.
Ik zelf wilde die paar daagjes liever bij het meisje thuis door brengen dus maandag om 16.30 uur de boot 18.00 uur in Spanje daar de tiger de sporen en Dinsdag net na middernacht thuis van een prachtig avontuur
